Concerten - Masterclasses - Documentaires - Natuur - Lezingen

Festival Jong Talent Schiermonnikoog

Festival oktober

30 september t/m 5 oktober 2017

De 15e editie in oktober 2016 is zeer succesvol afgesloten, met ontelbare muzikale hoogtepunten, prachtige lezingen, kunst op het strand en masterclasses met toptalent. Hieronder een foto-impressie en de recensie van het NRC.

Ook het festival meemaken? Dat kan van 11 t/m 16 maart 2017 op de 6e editie van het Festival Jong Talent en van 30 september t/m 5 oktober 2017 op de 16e editie van het Internationaal Kamerfestival Schiermonnikoog (kaartverkoop start in juni). Wees er snel bij, er is slechts een beperkt aantal kaarten beschikbaar.

En dit vond het NRC ervan:

Kamermuziek in een Loveboat-setting
Het muziekfestival is het leukste en intiemste van Nederland.
Mischa Spel
3 oktober 2016

Op de veerboot tussen het Groningse Lauwersoog en Schiermonnikoog oogt vanavond alles anders dan anders. Tl-buizen zijn afgeplakt met paars folie, op de tafeltjes staan schemerlampjes. „Bij de kringloopwinkel gekocht”, wijst organisator Georges Mutsaerts.

Concertgebouwconcentratie
Het drijvend concert waarmee het Kamermuziekfestival Schiermonnikoog vrijdag begon, is „gedoe”. De boot ligt in het duister twee uur lang voor anker – „dood schip”, noemt de kapitein dat omineus. Verlichting komt van een noodaggregaat dat soms hapert – waarop het publiek opveert in huiver. Maar er gebeurt niets. Accordeonduo Toeac, klarinettisten Tom Wolfs en Jesse Faber, de tango’s van LeCoultre en Hees, de retrosound van de Secret Swing Society en de contrabasvirtuoos James Oesi – in deze loveboat-setting worden ze beluisterd met Concertgebouwconcentratie. Alleen wijngetinkel en hondenblafjes doen beseffen dat je niet in de Kleine Zaal zit.

Voor initiatiefnemer Mutsaerts, voorheen reclameman, was de liefde voor ‘Schier’ de reden vijftien jaar geleden dit festival te beginnen. Tijdens een wandeling met cellist Jeroen Reuling, de artistiek leider, kwam het gesprek op natuur, kamermuziek – en een huwelijk tussen die twee. Na twee jaar „duwen en trekken” was het festival er – zij het eerst kleiner dan de 38 concerten die het nu omvat.

Intimiteit
Wat Mutsaerts en Reuling voorvoelden, bleek waar: kamermuziek op een natuureiland – dat intensiveert de beleving dubbelzijdig. „Ook musici beamen dat”, zegt Mutsaerts, die jaarlijks een imposante namenlijst bereid vindt af te reizen naar de meest afgelegen plek van Nederland. „Mezzosopraan Jard van Nes, die hier al jaren masterclasses geeft, zei me laatst dat ze nergens zulke snelle vorderingen boekt. In de programmering kun je je ook meer veroorloven. Het publiek zit op een eiland; het loopt niet weg. En het is, door de rust, ontvankelijk. Ook voor avontuurlijker repertoire.”

75 procent van de bezoekers is 65-plus. In augustus waren de kaarten al zo goed als op. Mede daarom is er een dochterfestival gestart in maart, met jong talent als pijler. Daar komen onder meer de prijswinnaars van de grote Nederlandse muziekconcoursen. Verdere ambities zijn er ook. Mutsaerts rolde zijn waddenervaringen al uit: ook het grotere klassieke outdoorfestival Wonderfeel komt uit zijn koker. „Concerten in een tent, waarbij je de natuurbeleving verder stimuleert, lijken me hier ook mooi. Maar in essentie zal er niets veranderen. Intimiteit is hier de kracht.”